خوردن گربه، موش ... جایز است + سند

ماوردي بصري شافعي یکی از علمای طراز اول اهل سنت و وهابیت است و از کسانی است که در فقه اهل سنت خیلی کار کرده است ایشان خوردن بعضی از حیوانات را جایز میداند.
در کتاب الحاوي الکبير مي‌نويسد:
فَأَمَّا السِّنَّوْرُ فَضَرْبَانِ: أَهْلِيٌّ وَوَحْشِيٌّ.
وَأَمَّا السِّنَّوْرُ الْبَرِّيُّ فَفِي إِبَاحَةِ أَكْلِهِ وَجْهَانِ كَابْنِ آوَى
أَحَدُهُمَا: يُؤْكَلُ وَهُوَ مُقْتَضَى تَعْلِيلِ الشَّافِعِيِّ، لِأَنَّهُ لَا يَبْتَدِئُ بِالْعَدْوَى.
وَالثَّانِي: لَا يُؤْكَلُ، وَهُوَ مُقْتَضَى تَعْلِيلِ الْمَرْوَزِيِّ، لِأَنَّهُ يَعِيشُ بِأَنْيَابِهِ.
قَالَ الشَّافِعِيُّ: وَيُؤْكَلُ الْوَبْرُ وَالْقُنْفُذُ وَالْوَبْرُ دُوَيْبَةٌ سَوْدَاءُ أَكْبَرُ مِنِ ابْنِ عِرْسٍ.
وَفِي أَكْلِ ابْنِ عِرْسٍ وَجْهَانِ:
أَحَدُهُمَا: يُؤْكَلُ، عَلَى مُقْتَضَى تَعْلِيلِ الشَّافِعِيِّ.
وَالثَّانِي: لَا يُؤْكَلُ، عَلَى مُقْتَضَى تَعْلِيلِ الْمَرْوَزِيِّ.
فَإِنْ قِيلَ: فَكَيْفَ أَبَحْتُمْ أَكْلَ الْقُنْفُذِ وَقَدْ رَوَى أَبُو هُرَيْرَةَ أَنَّهَا ذُكِرَتْ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ - صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّم َ - فَقَالَ: " خبيثةٌ مِنَ الْخَبَائِثِ ".
قِيلَ: يُحْتَمَلُ إِنْ صَحَّ الْحَدِيثُ عَلَى أَنَّهَا خَبِيثَةُ الْفِعْلِ دُونَ اللَّحْمِ، لِمَا فِيهِ مِنْ إِخْفَاءِ رَأْسِهِ عِنْدَ التَّعَرُّضِ لِذَبْحِهِ، وَإِبْدَاءِ شَوْكِهِ عِنْدَ أَخْذِهِ.
فَأَمَّا أُمُّ حُبَيْنٍ فَفِي إِبَاحَةِ أَكْلِهَا وَجْهَانِ:
أَحَدُهُمَا: تُؤْكَلُ، وَهُوَ مُقْتَضَى كَلَامِ تَعْلِيلِ الشَّافِعِيِّ، وَقَدْ نَصَّ عَلَى أَنَّ فِيهِ الْجَزَاءَ.
وَالْوَجْهُ الثَّانِي: إنَّهَا لَا تُؤْكَلُ وَهُوَ مُقْتَضَى تَعْلِيلِ الْمَرْوَزِيِّ، وَقَدْ قَالَ فِيهَا الْبَدَوِيُّ مَا قَالَ.

الحاوي الكبير في فقه مذهب الإمام الشافعي وهو شرح مختصر المزني ج15 ص139 و 140 المؤلف: أبو الحسن علي بن محمد بن محمد بن حبيب البصري البغدادي، الشهير بالماوردي (المتوفى: 450هـ)، المحقق: الشيخ علي محمد معوض - الشيخ عادل أحمد عبد الموجود، الناشر: دار الكتب العلمية، بيروت - لبنان، الطبعة: الأولى، 1419 هـ -1999 م، عدد الأجزاء:19.
اما گربه دو قسم است: اهلي و وحشي
اما گربه کوهي : در باره جواز خوردن آن دو نظر وجود دارد : يک نظر اين است که خورده مي‌شود و اين نظر مقتضاي استدلال شافعي است ؛ چون ابتدا به حمله نمي‌کند.
نظر ديگر اين است که جايز نيست و مقتضاي استدلال مروزي است ؛ چون به خاطر نيش‌هايش زنده است (گوشت‌خوار است).
شافعي گفته: خوردن وبر و جوجه تيغي جايز است . وبر حيوان کوچکي است سياره رنگ و بزرگتر از راسو (موش خرما) .
در باره خوردن راسو نيز دو نظر وجود دارد : يک نظر اين است که جايز است و اين نظر مقتضاي استدلال شافعي است
دوم : جايز نيست و اين مقتضاي استدلال مروزي است.
اگر گفته شود که چگونه خوردن جوجه تيغي را جايز مي‌دانيد ؛ با اين که ابوهريره نقل کرده است که نزد رسول خدا صلي الله عليه وآله در باره آن سخن گفته شد ، آن حضرت فرمود: «يکي از خبيث‌ها است»
گفته شده: اگر حديث صحيح باشد، احتمال دارد اين است که اين حيوانات کارش بد است نه گوشتش ؛ چون در هنگامي براي سر بريدن او اقدام مي‌شود، سرش را مخفي کرده و تيغ‌هايش را در هنگام گرفتن آشکار مي‌کند
اما ام حبين (بزمجه) در باره خوردن آن نيز دو ديدگاه وجود دارد:
نظر اول اين است که خورده مي‌شود و اين ديدگاه مقتضاي استدلال شافعي است.
نظر دوم اين است که خورده نمي‌شود و اين نظر مقتضاي استدلال مروزي است.
فتواي شاذ
حسین احمدی
دیدگاه کاربران

در حال حاضر دیدگاهی برای این مطلب ارسال نشده است. اولین نفری باشید که دیدگاه خود را ثبت می کند.

ارسال دیدگاه

لطفا پیش از ارسال نظر، خلاصه قوانین زیر را مطالعه کنید: فارسی بنویسید و از کیبورد فارسی استفاده کنید. بهتر است از فضای خالی (Space) بیش‌از‌حدِ معمول، شکلک یا ایموجی استفاده نکنید و از کشیدن حروف یا کلمات با صفحه‌کلید بپرهیزید. نظراتی که شامل فحش، ناسزا و توهین به افراد، گروه، دین و مذاهب باشد حذف می شوند.

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *