پرتال جامع سنت | معاویه و دادن حق السکوت!+سند

پرتال جامع سنت

شرحی بر تاریخ تحلیل نشده اسلام

معاویه و دادن حق السکوت!+سند

عبد الله بن زبير از معاويه حق السكوت مي‌گيرد!
وَقَالَ ابْنُ أَبِي الدُّنْيَا: أَخْبَرَنِي عُمَرُ بْنُ بُكَيْرٍ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ مجاهد بن عروة قال: سأل ابن الزُّبَيْرِ مُعَاوِيَةَ شَيْئًا فَمَنَعَهُ، فَقَالَ: وَاللَّهِ مَا أَجْهَلُ أَنْ أَلْزَمَ هَذِهِ الْبَنِيَّةَ فَلَا أَشْتُمُ لك عرضاً ولا أقصم لك حسباً، ولكني أسدل عماتي مِنْ بَيْنِ يَدَيَّ ذِرَاعًا، وَمِنْ خَلْفِي ذِرَاعًا فِي طَرِيقِ أَهْلِ الشَّامِ وَأَذْكُرُ سِيرَةَ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ وَعُمَرَ فَيَقُولُ النَّاسُ: مَنْ هَذَا؟ فَيَقُولُونَ ابْنُ حَوَارِيِّ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَابْنُ بِنْتِ الصِّدِّيقِ، فَقَالَ مُعَاوِيَةُ: حسبك بهذا شرفاً، ثُمَّ قَالَ: هَاتِ حَوَائِجَكَ.
ابن كثير الدمشقي، ابوالفداء إسماعيل بن عمر القرشي (متوفاى774هـ)، البداية والنهاية، ج8، ص338، ناشر: مكتبة المعارف – بيروت.
عبد الله بن زبير چيزى از معاويه خواست، اما به او نداد؛ عبد الله بن زبير گفت: اى معاويه! (گمان نكن) كه من بلد نيستم در اين ساختمان‌ها ساكن شوم ْ، و به تو دشنام ندهم و آبروى تو را نبرم، ولى من عمامه خود را از جلو و از پشت سر خويش رها كرده و در راه اهل شام مى‌نشينم، و سيره ابوبكر و عمر را خواهم گفت!(تا مردم بدانند سيره تو با سيره ابوبكر و عمر فرق مى‌كند)
مردم نيز مى‌گويند: اين چه كسى است ؟ مى‌گويند پسر حوارى رسول خدا (صلی الله علیه وآله) و پسر دختر ابوبكر! معاويه گفت: همين مقدار شرف براى تو كافى است! هر حاجتى دارى بياور!
بدعت های معاویه
228- الْمَدَائِنِيُّ عَنْ عَلِيِّ بْنِ مُجَاهِدٍ عَنْ هِشَامِ بن عُرْوَةَ قَالَ: سَأَلَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الزُّبَيْرَ مُعَاوِيَةَ حَوَائِجَ فَمَنَعَهُ فَقَالَ: يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ، أَوْ يَا مُعَاوِيَةُ، إِنِّي لَخَلِيقٌ أَنْ أَخْرُجَ فَأَقْعُدَ عَلَى طَرِيقِ الشَّامِ فَلا أَشْتُمُ لَكَ عِرْضًا وَلا أَقْصُبُ لَكَ حَسَبًا، وَلَكِنِّي أَسْدُلُ عِمَامَتِي بَيْنَ يَدَيَّ ذِرَاعًا وَخَلْفِي ذِرَاعًا، وَأَذْكُرُ سِيرَةَ أَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ، فَيُقَالُ هَذَا ابْنُ حَوَارِيِّ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وسلم، فقال معاوية: كفى بذلك، وقضى حوائجه.
أنساب الأشراف، ج5 ص66 المؤلف: أحمد بن يحيى بن جابر بن داود البَلَاذُري (المتوفى: 279هـ)، تحقيق: سهيل زكار ورياض الزركلي، الناشر: دار الفكر - بيروت، الطبعة: الأولى، 1417 هـ - 1996 م، عدد الأجزاء: 13
عبد الله بن زبير از معاويه خواسته‌هايى داشت، گفت: اى امير المومنين، يا اى معاويه! من شايسته‌ام كه بر سر راه شام بنشينم و نه به تو دشنام دهم و نه آبروى تو را ببرم! ولى عمامه‌ام را بين دو دست خود و پشت سر خود باز كنم، و سيره ابوبكر و عمر را نقل كنم! (تا مردم بدانند سيره تو غلط است)
مردم مى‌گويند اين كيست؟ جواب داده مى‌شود: پسر حوارى رسول خدا (صلی الله علیه وآله) است.معاويه گفت: همينقدر كافى است و حوائج او را برآورده كرد .
نیازی به توضیح نیست! دو صحابی! حق السکوت! سیره غلط معاویه! کوتاه امدن در سیره غلط با حق السکوت....

1- رعایت ادب اسلامی و رسم الخط فارسی ضروری است
2-برای استفاده از مزایای خاص سایت پیشنهاد میشود وارد شوید و نظر خود را ارسال نمایید